Osmanlı ulemasının en büyüklerinden Zenbilli Ali efendi hanımından hiç memnun değilmiş.Uzun bir müddet her türlü kötülüğüne fenalığına katlanmış.Biraz kafa dinlemek için istanbuldan çatalcaya gitmeye karar vermiş.yolda iki dervişe rastlamış.Beraber yolculuk etmeye başlamışlar.Yolda giderlerken acıkmışlar ve dervişlerden biri bunun üzerine dua etmiş
Karşıdan bir adam elinde bir sofralık yemekle çıkagelmiş.Karınlarını doyurmuşlar.
Derken biraz daha gitmişler yine karınları acıkmış bu sefer diğer derviş dua etmiş karşıdan bir adam elinde sofrayla yine gelmiş ve karınlarını doyurmuşlar.
---Bir müddet daha gitmişler ve yine mola vermişler.Sıra zenbilli Ali efendiye gelmiş.
---Daha önce hiç böyle bir dua etmemiş nasıl dua edeceğini biraz düşünmüş sonra şöyle dua etmiş.

---Ya Rabbi dervişler kimin hatırı için senden yiyecek istedilerse bende onun hürmetine senden yemek istiyorum.demiş bunun üzerine karşıdan iki adam ellerinde iki sofra yemekle çıkagelmişler.
---dervişler çok şaşırmışlar nasıl dua ettin diye sormuşlar zenbilli ALİ efendiye o da
---Önce siz söyleyin siz nasıl dua ettiniz demiş.dervişlerde
---Biz duamızdar1;Allahr17;ım bize karısının zulmüne sabredip erenler arasına karışan Zenbilli ali hürmetine yiyecek gönderr1;diye duaettik derler.
---işte ozaman zenbilli ali efendi işin farkına varmış.dervişlere
---arkadaşlar benim yolculuğum burada bitiyor.benim evime karımın yanına dönmem gerekiyo der.
---o mertebeyi karısının eziyetine katlanmak suretiyle elde ettiğini anlar.

Görülüyorki böyle hanımlara sabretnek zor.Tabi sırf hanımlara değil erkeklerede sabretmek zor.Öyleki Cenabı Hak bu sabrın mükafatını evliyalıkla değerlendiriyor.Hiç bir hanım bu kadar kötü olmak istemez.Kadınlar ben kötü olayım da eşim evliya olsun diye düşünmesinler.bu tür hanımlar yani kocasına eziyet eden hanımlar ve erkeklerin ne bu dünyada nede öbür dünyada yeri yoktur.


--------------------------------------------------------------------------------